Browsing Category

BLOG

As jy eers ‘n tannie is…

4th January 2016

Die anderdag op ‘n Saterdag laasjaar iewers sit ek by ‘n sesjarige maatjie se partytjie en wonder of ek soos al die mammas daar tee/ koffie sal drink, of sommer net een van die pappas se biere sal nuttig. (I KNOW- gender inequality is alive and well!!) Na ‘n laaaang gesprek met myself in my kop besluit ek uiteindelik op ‘n bier. Dis immers 30 grade, die geluid van 20 sesjariges (en jonger!) dawer oor die vlaktes van die 10×10 meter erf en Kleinprins se bestie se pappa het die bier in sy hand bitter bitter bitter lekker laat lyk…dis my storie en ek bly daarby!

Ek sluip dus so ongesiens moontlik, stil en op my plek, kombuis toe en help myself om ‘n Windhoek Draft te red uit ‘n toekoms van fatale veroudering op ‘n yskasrak iewers. Die doppie het skaars geklink of  die pienk Samsung vibreer in my gatsak…dis die Pappabeer. Ek oorweeg dit om die oproep te ignoreer. Dis immers ‘n ou laai van die Pappabeer om my te bel as hy verveeld raak op ‘n Saterdagmiddag- net vir ingeval ek dalk iets lekkerder doen as hy. Ek bedink myself egter en antwoord half versigtig- seker dat die Pappabeer met die woord hallo, dadelik sal weet ek drink bier sonder hom. Continue Reading…

Nie vandag nie…

3rd November 2015

So vanoggend het ek my eerste oopwater swemtraining gehad. (Ek het een of ander bee in my bonnet gedagte gekry om my vrees vir haaie te oorkom dmv ‘n lekker lang seeswem…ander storie vir ‘n ander dag…)

Dis belangrik om te besef dat ek in die 1900’s laas enige iets gedoen het wat die fisiese vorm van enige iets wat oefening is resemble.

Reeds na die 4 minute opwarming het ek besef ek gaan dalk ‘n hartaanval kry. En dit was nog nie eers in die water nie!

Teen einde van lap 1 het ek effe duiselig gevoel en na lap 3 was ek propers seesiek. Let wel die oefening was nog nie in die see nie (dankvader want dan was ek vanoggend haaikos) maar in ‘n heerlike (22grade water) swembad.

Continue Reading…

Van Nuweland tot Ongevalle

30th September 2014

Saterdag het begin soos enige ander dag in die Strauss huis. Lennon het popcorn vir ontbyt gehad.

Na die ontbyt vir kampioene, besluit ons om ‘n grassnyer en bietjie kruideniersware te gaan koop. Ek stel voor ons kry eerder ‘n ponie vir die gras, maar my man byt nie. Ek het probeer…

Ons raak egter sidetracked en eindig op in Kaapstad middestad by ‘n vreemde klein winkeltjie wat spesialiseer in onesies. Jip, daai onvleiende eenstukkies wat nou vir een of ander rede hoooog bo my begrip hooooog mode is. Paps soek ‘n Springbok onesie vir die game later. Dis nie aldag dat mens op Nuweland ‘n toets gaan kyk nie. En mens kan nie afsteek by jou Ausie vriend se Kangaroo onesie nie. (Ek WEET!!!) Alle geval…een uur later is ons daaruit met nie een nie, maar drie onesies. ‘n Groot springbok onesie vir Paps, ‘n klein springbokkie onesie vir Kleinprins en ‘n medium Tigger onesie vir Grootprins. (Tigger ja-wie wil nou stupid Springbok pajamas koop?) Paps lyk vir my baie na ‘n swanger mamma springbokkie, maar ek sê maar eerder niks… Continue Reading…

Daai tyd van die maand

16th September 2014

NIE VIR SENSITIEWE LESERS….

So gaan ek toe nou vir die klein prosedure so week of wat terug. 5h45 (MAANDAG OGGEND!!) laai ek my man en kroos in die kar en in die nag donkerte vat ons die pad Blaauberg Netcare toe. My oudste noem heel onskuldig: “Mamma, jammer om jou te sê, maar niks goeds gebeur ooit in hospitale nie.” So met die donkerte en dié verdoemende woorde laai manlief my by die voordeur af-  en toe is ek op my eie. 6h15 Lê ek half ongemaklik op ‘n hospitaalbed, terwyl ‘n gawe suster my uitvra oor vreemde familiesiektes. Ek antwoord maar nee op al die vrae, maar eerlikwaar weet ek nie eers wat die helfte van hulle is nie! Continue Reading…

Die groot K skrik

11th August 2014

Kyk ek het nou al oor die jare agtergekom, ek is nie soos meeste vrouens nie- ek dink so bietjie anders, voel so bietjie anders en doen dinge so bietjie anders as die meeste vroue wat ek ken- MAAR een ding weet ek deel alle vrouens- maak nie saak hoe aweregs jy is nie. ALLE vrouens sien op na daai veelbehate ginekoloog besoek!

Maar kom ek begin my storie by die begin. Met die dat ek so half aweregs is (my man noem die Kruger-van Niekerk hardkoppigheid) sien dokters my nie eintlik nie. Ek verstaan nooit hoekom mens vir jou GP R600 moet gee net sodat jy haar kan vertel dat jy verkoue het nie…

ALLE geval- so 2 maande terug sê ek vir my man: Ek kan nie my vinger daarop lê nie, maar ek voel net nie great nie. (Dit- en daar was ‘n karbonkel so groot soos ‘n Bloubul ego op my linkerwang). Wel ek weet dis nie verkoue nie, so ek raap en skraap toe maar die R600 bymekaar en maak die afspraak. My dokter is nie juis seker wat om vir my te sê nie- met die dat ek nie regtig die simptome kan uitdruk nie. Die enigste simptoom (behalwe die karbonkel so groot soos ‘n Bloubul ego op my linkerwang) is immers: Ek voel net nie myself nie. So gee sy maar toe antibiotika vir die karbonkel (ons almal weet nou al hoe groot en presies waar hy was!) Meer om my te paai vat sy toe ook genoeg bloed om my duiselig te laat vir ‘n na-middag. Continue Reading…

Die dag toe ek my kinders wou weeshuis toe vat…

23rd May 2014

Okay- ek jok so effe in die opskrif- daar was nie EEN spesifieke dag nie. Met my Grootprins gebeur dit so een maal elke twee maande dat ek hom daar wil gaan aflaai. Met Kleinprins- meer in die omgewing van drie keer per dag!

Vir die wat gedink het kinders kry en grootmaak is kinderspeletjies, maklik en magies- dink gerus weer! Dit begin alles sodra die troumars sy laaste orreklanke laat afsterf het in die vêrte!

“Kinders by dosyne!” sing die trougaste.

“Ons wil darem nog jonk genoeg wees om ons kleinkinders te geniet…” sê die toekomstige ouma.

“Julle sal moet begin werk aan ‘n maatjie vir Gertjie…” sê die niggie (wat jy na jou troue nog nooit weer gesien het nie…)

“Julle weet nie wat julle mis nie- ‘n mens se lewe is leeg sonder kinders…” sê die vreemde vrou wat soos ‘n uitgewasde handdoek lyk. (Moet deel wees van die nuwe skoonfamilie.) Continue Reading…